Σταθμός για την Ελλάδα η ένταξη της στην ΕΟΚ

40 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την τελετή εντάξεως της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), ακολουθώντας μια πορεία που άλλαξε την όψη της χώρας.

Η Ελλάδα με ευρωπαϊκό βηματισμό τον Ιούνιο του 1959, υπέβαλε αίτηση Συνδέσεως με την ΕΟΚ, που υπεγράφη τον Ιούνιο του 1961, και ήταν η πρώτη Συμφωνία που συνήψε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η διαδικασία “πάγωσε” με την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, αλλά με την αποκατάσταση της δημοκρατίας ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής υπέβαλε αίτημα για πλήρη ένταξη στις 12  Ιουνίου 1975.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η Ελλάδα χρειαζόταν έναν ισχυρό εταίρο, ένα σταθερό θεσμικό πλαίσιο και δημοκρατικό σύστημα, καθώς και ένα σύγχρονο οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης. Οι λόγοι της εντάξεως ήταν περισσότερο πολιτικοί παρά οικονομικοί, καθώς η χώρας αναζητούσε σταθερότητα, ασφάλεια και Δημοκρατία. Τελικά, η πλήρης ένταξη έλαβε χώρα την 1η Ιανουαρίου 1981 και η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα της περιφέρειας που εντάχθηκε, πέντε χρόνια πριν από την Ισπανία και την Πορτογαλία, προοιωνίζοντας έτσι την μεγάλη διεύρυνση της ΕΕ προς Ανατολάς. «Όπως το έθεσε ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος, “η ένταξη της Ελλάδας ήταν η αρμόζουσα αποπληρωμή της σημερινής Ευρώπης για το πολιτιστικό και πολιτικό χρέος που οφείλουμε όλοι σε μια ελληνική κληρονομιά σχεδόν τριών χιλιάδων ετών”».[1]

Η επίσημη τελετή πραγματοποιήθηκε στο μέγαρο της παλαιάς βουλής. Στο βίντεο της εποχής διακρίνονται γνωστοί πολιτικοί που άφησαν το στίγμα τους στην σύγχρονη ιστορία του τόπου, όπως οι Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Αθανάσιος Τσαλδάρης, Ευάγγελος Αβέρωφ, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Γεώργιος Πεσματζόγλου και πλήθος άλλων. Στην τελετή, στην οποία παρέστησαν οι πρεσβευτές των εννέα χωρών της ΕΟΚ, ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, αναφέρθηκε στην προσπάθεια του προέδρου Κωνσταντίνου Καραμανλή που υπήρξε αρχιτέκτονας της εντάξεως.

Στις 18 Οκτωβρίου 1981, διεξήχθησαν οι πρώτες ευρωεκλογές, παράλληλα με τις εθνικές εκλογές, οι οποίες επισκίασαν την ευρωπαϊκή ψήφο με αντιευρωπαϊκή συνθηματολογία.

Εν κατακλείδι, εκείνο που είπε ο αείμνηστος Ράλλης, ότι η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάτο από το πάθος για περισσότερη και μεθοδικότερη εργασία, την συνεργασία όλων των παραγόντων και ότι το εθνικό συμφέρον πρέπει να τίθεται υπεράνω μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, σε σημαντικό βαθμό παραμένει ζητούμενο. Ωστόσο, η βεβαιότητά του ότι ο Ελληνικός λαός θα πετύχαινε ένα ακόμη θαύμα στην ιστορία του έγινε πραγματικότητα, και παρά τις κοντόφθαλμες αντιλήψεις, την αναποτελεσματικότητα της γραφειοκρατίας, ατενίζει με αισιοδοξία τον 21^ο αιώνα.

[1] Stathis Kalyvas, Modern Greece- What Everyone Needs to Know, Oxford University Press 2015, σ.126

www.ertnews.gr