Τραγούδι στην μητέρα φύση

«Άκου την Γή που ψιθυρίζει… Όλοι είμαστε ένα, όλα είναι ένα». Με δυο στίχους αναδεικνύεται η ανάγκη επίγνωσης της περιβαλλοντικής ταυτότητας των ανθρώπων, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.

Δυο νεαρές, η Μαρία Σταυριανίδου σκηνοθέτις και στιχουργός και η Μαρία Πέτκου, συνθέτις από την Νάουσα Ημαθίας, ευαισθητοποιημένες σχετικά με το θέμα της τοποθέτησης επιπλέον 70 ανεμογεννητριών στο όρος Βέρμιο, προ εξαμήνου ένωσαν τις δυνάμεις τους και έγραψαν μια ξεχωριστή σύνθεση, συνοδεία χορωδών.

Η προσωπική έρευνα της κ. Σταυριανίδου την οδήγησε στο συμπέρασμα ότι οι ανεμογεννήτριες, όχι μόνο στο Βέρμιο αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν αρνητική επίδραση στα οικοσυστήματα. Με συναισθηματική φόρτιση αποφάσισε να στείλει το δικό της ενημερωτικό μήνυμα, με την συνδρομή της Μαρίας Πέτκου, που ανέλαβε να γράψει την μουσική.

«Το πρόβλημα δεν είναι οι ανεμογεννήτριες, αλλά ότι ο άνθρωπος έχασε την επαφή με τον εαυτό του και την φύση. Έχει την λανθασμένη πεποίθηση ότι είναι ξεχωριστός», σημειώνει η κ. Σταυριανίδου. Βλάπτοντας την φύση ή τον συνάνθρωπό μας στρεφόμαστε εναντίον του εαυτού μας, τονίζει. Συμπερασματικά «όλοι είμαστε πρόγονοι του μέλλοντος, αλλά δεν το συνειδητοποιούμε και δεν μας ενδιαφέρει τι θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές».

Οι δυο νεαρές γυναίκες εκπλήσσουν με την συγκροτημένη σκέψη τους. Δεν καλύπτουν τις υπαρξιακές τους ανησυχίες με την συνήθη καταναλωτική μανία, χαρακτηριστικό placebo αντικαταθληπτικό της εποχής. Προφανώς οι άνθρωποι δεν υπερασπίζονται με θέρμη το περιβάλλον επειδή είναι κοινό αγαθό που μοιραζόμαστε όλοι και όχι προσωπικό.

Από το γνωστό μοντέλο της ηδονικής κατανάλωσης μετά μουσικής, που διαμορφώνει συναισθήματα και ατομικιστικές, εγωκεντρικές συμπεριφορές περνούμε σε μια  διαφορετική αισθητική εμπειρία, όπου η φύση προαιώνια και κυρίαρχη καθορίζει τις ζωές των ανθρώπων, κάτι που πλέον είναι πασιφανές. Οι συναισθηματικές πτυχές  των φαντασιώσεων, που προσφέρονται μέσω της τεχνολογίας μπορούν να διεγείρουν επιθυμίες, αλλά δεν μπορούν να εκπληρώσουν βαθύτερες ανάγκες.

Ο πραγματικός κόσμος, είναι αυτός που μοιραζόμαστε όλοι και αποτελούμε ένα σύνολο, επισημαίνουν οι δυο νεαρές.

Οι στίχοι και οι νότες τους παρασέρνουν σε μια περιπέτεια στην φύση, σε βουνά, ποτάμια, σκιερές πλαγιές και ξέφωτα, εκεί όπου κάποτε περιδιάβαιναν οι νύμφες. Μύθοι για άλλοτε ιερούς τόπους, που σήμερα καταλήγουν σε περιοχές ευκαιριακής εκμετάλλευσης με πρόσκαιρα κέρδη και ανυπολόγιστες συνέπειες σε βάθος χρόνου.

www.ertnews.gr