«Επήρε η μερα κι η αυγή, βασίλεψεν η πούλιαΠήρε κι ο ήλιος στις κορφές, συχνολαλούν τ’ αηδόνια.Οι πέρδικες ροβόλησαν στις βρύσες και λουζόνταιΜα μια λεβεντοπέρδικα με το πολύ καμάριΗ Γκόλφω η πεντάμορφη δε φανηκέ ακόμαΜα… Να την που ξαγνάντησε-Καλή σου μέρα Τάσο-Καλώς τηνε τη πέρδικα που’ κανα μαύρα μάτια, ω! να με ιδεί και να την δω, Καλή σου μέρα Γκόλφω». Προσπαθώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που με ταξίδεψε τόσο βαθιά ένα τραγούδι. Πότε ένας στίχος κατάφερε να ξυπνήσει τόσες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ένα κομμάτι, όπως το «Τσάμικο» του Μιχάλη Καλογεράκη από το νέο άλμπουμ «Γκόλφω», από τα Καλογεράκια μού προκάλεσε τόσο έντονη συγκίνηση και μια γλυκιά νοσταλγία. Ακούγοντας, δε, τη φωνή της Στεφανούλας Καλογεράκη να απαγγέλει τους στίχους από το κλασικό ποίημα του Σπυρίδωνα Περεσιάδη του 1893, ο χρόνος σταμάτησε. Με έναν τρόπο μαγικό, έγινα ξανά παιδί. Η απαγγελία της μού […]
Το EIDISIS247 συγκεντρώνει ειδήσεις από έγκυρες και αξιόπιστες πηγές για την καλύτερη ενημέρωσή σας. Για να διαβάσετε την πλήρη είδηση, πατήστε εδώ και μεταβείτε απευθείας στην αρχική πηγή του άρθρου
Επιμέλεια: Eidisis247 | Πηγή:
